Wielki Gościniec Litewski w XVII i XVIII wieku był jednym z ważniejszych traktów pocztowych i handlowych w Rzeczpospolitej. Podróż zaczynała się w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu 25, a na szlaku oczekiwały na podróżnych stacje pocztowe, rozmieszczone w odległości od 2 do 6 mil, które pełniły rolę urzędów pocztowych, gospód z noclegiem oraz miejsc zmiany koni. Trakt między Warszawą, Grodnem i Wilnem funkcjonował bardzo sprawnie. Tędy dwa razy w tygodniu (poniedziałek, środa) kursowała poczta z Warszawy przez Wilno dalej na wschód. Również dwa razy na tydzień (środa, sobota) tą samą drogą przybywała do Warszawy poczta powrotna. Tędy też podróżowali między dwoma stolicami królowie, magnaci, dyplomaci, posłowie. Stacje pocztowe na omawianym szlaku między Warszawą a Wilnem zorganizowane były w Okuniewie, Stanisławowie, Makowie (dziś Makowiec Mały i Duży), Węgrowie, Sokołowie, Grannym, Pobikrach, Brańsku, Bielsku Podlaskim, Wojszkach, Białymstoku, Buksztelu (dziś Czarna Białostocka), Sokółce, Kuźnicy, Grodnie, Rotnicy (dziś część miasta Druskienniki), Mereczu, Oranach, Lejpunach, Świątniku. Trakt łączący Warszawę i Wilno, przebiegał przez ziemie zjednoczonych unią państw: Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego łącząc Zachód ze Wschodem, cywilizację łacińską z cywilizacją bizantyjską.

Najbliższa stacja pocztowa znajdowała się w Makowie (dziś Makówiec Mały i Duży). 0 godzinie 11 z rana stanęliśmy na poczcie w Makowcu, gdzieśmy śniadanie jedli. Pan nasz pocieszył tam pana Miączyńskiego z żoną podającego suplikę w interesie swoim z Grabionką i Jasieńskim. Napisał na jego memoryjale kilka słów do pana wojewody mazowieckiego, a dukatami łzy obtarł. W Dobrem znajduje się Muzeum Konstantego Laszczki. Konstanty Laszczka (1865-1956) był uznanym  modernistycznym rzeźbiarzem, a także malarzem i grafikiem. Urodził się „pod strzechą” w rodzinie chłopskiej w Makówcu Dużym. Studiował w Paryżu. W latach 1900-1935 kierował katedrą rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Na jego styl artystyczny silnie oddziałał ekspresjonizm i impresjonizm. Wzorując się na dziełach Rodina, łączył różne materiały oraz powierzchnie gładkie i chropowate. Tworzył kompozycje fantastyczne o symbolicznej wymowie oraz portrety współczesnych mu ludzi. Przyjaźnił się ze Stanisławem Wyspiańskim i Leonem Wyszczółkowskim. Jego uczniem był m.in. Xawery Dunikowski.